يكشنبه 2 آذر 1393

« تاریخچه پیمان کیوتو »

Sunday 23 November 2014

 


 

صفحه نخست
خدمات قابل ارائه
مکانیسم توسعه پاک

 


 
 

 آمار بازدیدها 

کاربران بر خط: 2
تعداد بازدیدها: 100274
 

 

 

 

تاریخچه پیمان کیوتو - مكانیسم توسعه پاك

 


اثرات جهانی تغییر آب و هوا و گرمایش جهانی سبب گردید تا سازمان ملل در سال 1988 تشكیلاتی تحت عنوان IPCC ( مجمع بین الدول تغییر اقلیم) درخصوص تغییر آب و هوا را ایجاد نماید. این تشكیلات در حال حاضر با بیش از 2000 كارشناس بر روی اثرات گازهای  گلخانه ای(CO2, CH4, N2O, HRCS, PFCS, SF6  ) در تغییر آب و هوا تحقیق می‌نمایند. این هیات در واقع بازوی علمی سازمان ملل است و گزارش های تغییر آب و هوا را تهیه و ارزیابی نموده و نتایج تحقیقات را به سازمان ملل ارائه می كند. اخطارهای مكرر IPCC درمورد گسترش و تسریع شواهد تغییر آب و هوا و نیز گرمایش جهانی سبب گردید تا مقامات دولتی كشورهای IPCC مساله را جدی تر پیگیری كرده و در سال 1992 با توجه به این اقدامات ، چارچوبی برای كنوانسیون تغییر آب و هوا تحت عنوان  United Nation Frame work Convention on Climate Change یا UNFCCC تنظیم گردد.

کنوانسیون تغییر آب و هوا هدف مشترک ولی تعهدات متفاوتی را برای کشورهای مختلف درنظر گرفته است. ماده 4 کنوانسیون که مربوط به تعهدات  است بیان می دارد که کلیه متعاهدین به کنوانسیون دارای هدف مشترک با مسوولیتهای متمایز هستند. ماده 4.7 بیان می دارد که انجام تعهدات کشورهای  در حال توسعه به کنوانسیون منوط به اجرای موثر تعهدات مالی و انتقال تکنولوژیکی کشورهای توسعه یافته است.
همچنین ماده 4.8 و 4.10 كنوانسیون بیان می دارد که اعضاء باید توجه کامل به وضعیت كشورهای در حال توسعه که بشدت از اثرات سوء تغییر اقلیم  یا اقدامات مقابله ای کشورهای توسعه یافته آسیب می بینند نظیر کشورهایی  که در اقلیم خشک و نیمه خشک یا نواحی کوهستانی قرار دارند و یا اقتصاد آنها متکی به درآمدهای ناشی از استخراج و فرآوری و صادرات سوختهای فسیلی است، داشته باشند.

 

پیمان کیوتو

 

پیمان كیوتودر تکامل پیمان ریو و در چارچوب سازمان ملل در دسامبر ۱۹۹۷ در کیوتو-ژاپن مورد مذاکره قرار گرفت و برای امضا در ۱۶ مارس ۱۹۹۸ افتتاح و در ۱۵ مارس ۱۹۹۹ اختتام یافت. این موافق نامه در پی تصویب روسیه در ۱۸ نوامبر ۲۰۰۴، در ۱۶ فوریه ۲۰۰۵ رسمیت پیدا کرد.
هدف این پیمان آنست که میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای توسط کشورهای توسعه یافته، از سال ‪ ۲۰۰۸‬تا ‪ ۲۰۱۲‬به دست کم پنج درصد کمتر از سطح این گازها در سال ‪ ۱۹۹۰‬برسد.
در مجموع بیش از ‪ ۱80‬کشور جهان این پیمان را امضا کرده‌اند.
قرار بر این بود که ایالات متحده نیز هفت درصد از میزان تولید گازهای گلخانه‌ای خود کاهش بدهد و بیل کلینتون، رئیس جمهور پیشین آمریکا، ابتدا این پیمان را امضا کرد، اما کنگره‌ و مجلس سنای این کشور از موافقت با آن خودداری کردند.

 

1393، آتی سامان، تهران، ایران

لطفا نظرات و پیشنهادات خود را به آدرس info@atisaman.com  ارسال نمایید.

حق مالكیت معنوی محفوظ است.